به گزارش گروه بینالملل مانا به نقل از Safety4sea؛ دسترسی به این سوختها برای دستیابی به اهداف کاهش انتشار کربن و رعایت مقررات بینالمللی برای بخش دریایی حیاتی است. گزارش Fuel Demand Aggregation به بررسی این موضوع پرداخته که آیا تجمیع تقاضای سوخت از چندین خریدار میتواند چالشهای پیش روی تولیدکنندگان و مصرفکنندگان دریایی را کاهش دهد یا خیر.
براساس بیش از ۴۰ مصاحبه با شرکای MMMCZCS و ذینفعان زنجیره ارزش دریایی، مشخص شده که تولیدکنندگان برای سرمایهگذاری نیازمند قراردادهای بلندمدت تضمین خرید هستند، اما بخش دریایی به دلیل تنوع کشتیها، مالکیتها و مدلهای عملیاتی، با چنین قراردادهایی ناآشناست. این وضعیت منجر به بنبست سرمایهگذاری و عرضه سوخت شده است.
راهکار تجمیع تقاضا؛
-تضمین تعهد خرید کافی برای تصویب سرمایهگذاری و دسترسی به تأمین مالی
-ارائه سیگنالهای حجم روشن برای سرمایهگذاری در حمل، ذخیره و تأمین سوخت
– امکان افزایش تدریجی تعهدات سوخت کمانتشار توسط مالکان و اپراتورهای کشتی بدون از دست دادن انعطاف عملیاتی
مؤسسه مرسک تأکید میکند که تجمیع تقاضا به حل مشکل حجم و مقیاس تولید کمک میکند، اما مشکلات مربوط به توان مالی فردی را رفع نمیکند و قراردادها باید با قوانین رقابت در هر حوزه قضایی مطابقت داشته باشند.
این رویکرد میتواند مسیر حیاتی برای انتقال جمعی بخش دریایی به سوختهای کمانتشار در سالهای اولیه بازار با نقدینگی محدود باشد.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
