بر اثر انفجار در بندر شهید رجایی، ۹۰ درصد کارگران و کارکنان شاغل در شرکتی که انفجار در آن رخ داده مصدوم شده اند. هنوز هم آمار دقیق تلفات و مجروحان این حادثه تکمیل نشده، زیرا برخی از نیروها در زیر آوار مانده اند.
تین نیوز |
سمیه توحیدلو: حادثه دلخراش انفجار و آتش سوزی در کانتینرهای بندر شهید رجایی بندرعباس، خانواده های زیادی را داغدار و موجب آسیب بسیار زیاد به جان و زندگی و اقتصاد این منطقه شد. اتفاقی که می بایست هرچه زودتر درباره دلایل و عواملش به شکل رسمی پرده برداشته شود و واگویی ها و گمانه زنی های متکثر رسانه ای را با یک گزارش دقیق، شفاف و قابل اطمینان مشخص کنند. (ای کاش بعد از مشخص شدن دلایل، نشست خبری با خبرنگاران رسانه ها در محل حادثه هرچه زودتر برگزار شود.)
اما در پی این حادثه برخی اخبار بسیار دلخراش است. به نقل از ایلنا «بر اثر انفجار ۹۰ درصد کارگران و کارکنان شاغل در شرکتی که انفجار در آن رخ داده مصدوم شده اند. هنوز هم آمار دقیق تلفات و مجروحان این حادثه تکمیل نشده، زیرا برخی از نیروها در زیر آوار مانده اند. نزدیکترین روستا به بندرگاه خونسرخ است روستایی که حالا همه مردمش مجبور به تخلیه اضطراری شده اند».
دبیر خانه کارگر هرمزگان هم اظهار کرده است که از میان قربانیان تایید هویت شده تا کنون، صدر درصدشان کارگر بوده اند. از طرفی در میان قربانیان سه کارگر زن شناخته شده و تعدادی مفقود زن هم حضور دارند. یکی از روش های همدردی با بازمانگان هویت دار کردن این افراد است. کشته شدگان و مصدومان تنها یک عدد نیستند. ایشان برای خود کسی هستند. عکس، نام و مشخصات ایشان می تواند تسلایی برای بازماندگان باشد و امکان های همدلی را انسانی تر می کند.
چند روز دیگر روز کارگر است و می دانیم بنای تولید و خدمت در یک جامعه بر دوش این قشر خدوم است. قشری که پایین ترین میزان درآمد را دارند و تقریبا هفت دهک درآمدی زیر خط نسبی فقر را تشکیل می دهند. قشری که به قدر کفایت سبد مصرفی شان تنک و خالیست و هرگونه تغییر و دستکاری در آن آثار بسیاری بر زندگی و زیست اعضای خانواده آنها دارد. حال در نظر بگیرید در یک حادثه بالای هزارنفر از خانواده های این کارگران درگیر مسائل عدیده ای شده اند. ضرورت پرداختن به این موضوع و پیگیری وضعیت و مطالبات قول داده شده به این کارگران بسیار اهمیت دارد.
یادمان نرود که جبران خسارت و دیه در حوادث صرفا یکی از راه های فوری رسیدن به آلام این خانواده هاست. در اغلب این حوادث منجر به مصدومیت، فوت یا از دست دادن شغل خانواده ها بعد از اینکه ماجرا از زیر توجه رسانه ها و دولت خارج می شود زمان شروع مشکلاتشان است. طبیعی است که وجود تشکیلات کارگری برای پیگیری و نمایندگانی از دولت برای پاسخگویی مستقیم برای آینده ضروریست.
یادمان نرود که معیشت و امنیت شغلی از مهمترین مطالبات کارگران است. حداقل هایی که می تواند ثبات و امکان برنامه ریزی برای زندگی آینده خود و اعضای خانواده خود را به ایشان بدهد. انواع قراردادهای کار موقت، ضعف های در بیمه حوادث، بیکاری، بازنشستگی و … همگی گویای آن است که هر مجموعه کارگری عظیم نیازمند تشکل های صنفی و کارگری است. پرسش اصلی در این حادثه این است که مجموعه ای به این عظمت با تعداد بالای کارگر وجود دارد. چرا صرفا نامی از خانه کارگر استان می شنویم؟ چرا هیچ نهاد صنفی یا نماینده کارگری وجود ندارد؟
شاید مهم ترین اقدام دولت تلاش برای تشکل سازی و غیر امنیتی دیدن سندیکاهای کارگری باشد. تسهیل مجوزها، حمایت از تشکیل ایشان در برابر کارفرمایان دولتی و غیر دولتی و ذینفع شمردن این تشکیلات در تصمیم گیری های مرتبط با کارگران از اهمیت بالایی برخوردار است.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
