انسان در مرکز ایمنی دریایی؛ تغییر نگاه صنعت جهانی کشتیرانی به سلامت روان دریانوردان

پشت هر کشتی هوشمند و هر فناوری پیشرفته، انسان‌هایی قرار دارند که تصمیم‌ها و عملکردشان ضامن ایمنی دریایی است. این گزارش تغییر نگاه صنعت جهانی کشتیرانی به سلامت روان، رفاه دریانوردان و جایگاه سرمایه انسانی به‌عنوان یکی از ارکان ایمنی پایدار را بررسی می‌کند.

تین نیوز |

تجارت جهانی به تلاش انسان هایی وابسته است که برای ماه ها از خانواده، محیط آشنا و آسایش شخصی خود فاصله می گیرند. کشتی ها بزرگ تر، هوشمندتر و مجهزتر شده اند و فناوری های دیجیتال، ارتباطات ماهواره ای و سامانه های پیشرفته، شیوه کار در صنعت کشتیرانی را متحول کرده اند؛ اما در مرکز همه این تغییرات، همچنان یک عامل تعیین کننده باقی مانده است: انسان.

به گزارش تین نیوز، دریانوردان امروز علاوه بر مسئولیت های فنی و عملیاتی، با فشارهای روانی و اجتماعی ناشی از ماهیت خاص زندگی دریایی، دوری طولانی از خانواده، شرایط کاری فشرده و فعالیت در محیطی بسته و چندفرهنگی روبه رو هستند.

بررسی گزارش های تخصصی، مطالعات دانشگاهی و دیدگاه کارشناسان حوزه رفاه دریانوردان نشان می دهد سلامت روان در صنعت کشتیرانی دیگر موضوعی صرفاً مرتبط با رفاه فردی نیست؛ زیرا می تواند بر تمرکز، تصمیم گیری، تعاملات تیمی و در نهایت ایمنی عملیات دریایی اثر بگذارد. به همین دلیل، سلامت روان و کیفیت زندگی خدمه اکنون به یکی از مؤلفه های مهم ایمنی و پایداری در صنعت کشتیرانی تبدیل شده است.

زندگی در دریا؛ جایی که فشارها روی هم انباشته می شوند

بر اساس گزارش Safety4Sea با عنوان «۷+۱ منبع استرس مؤثر بر رفاه دریانوردان»، فشار روانی در میان دریانوردان معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست، بلکه حاصل تجمع تدریجی مجموعه ای از فشارهای شغلی، شخصی، محیطی و اجتماعی است.

این گزارش با استناد به SeafarerHelp Annual Review 2025 متعلق به شبکه بین المللی رفاه و کمک رسانی به دریانوردان (ISWAN) اشاره می کند که تماس های مرتبط با مسائل سلامت روان دریانوردان در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال قبل افزایش قابل توجهی داشته و به بالاترین سطح ثبت شده توسط این خط حمایتی رسیده است.

ISWAN تأکید می کند مشکلات دریانوردان معمولاً به یک موضوع محدود نمی شود و اغلب ترکیبی از مسائل مربوط به رفاه، خانواده، وضعیت مالی، اشتغال و نگرانی های ایمنی را شامل می شود.

هشت فشار پنهان زندگی دریانوردان

زندگی در دریا همواره با شرایط سخت فیزیکی، ساعات کاری طولانی و دوری از خانواده شناخته شده است؛ اما فشارهای روانی دریانوردان بسیار فراتر از این موارد است.

فشار شغلی؛ مسئولیتی با پیامدهای بزرگ

دریانوردان در محیطی فعالیت می کنند که یک اشتباه کوچک می تواند پیامدهای جدی برای جان افراد، کشتی و محیط زیست داشته باشد. ساعات کاری طولانی، برنامه های نامنظم، عملیات بندری، بازرسی ها و ضرورت رعایت مداوم الزامات ایمنی، فشار کاری قابل توجهی ایجاد می کند.

برخلاف بسیاری از مشاغل خشکی، دریانورد پس از پایان شیفت کاری نمی تواند محیط کار را ترک کند؛ زیرا همان کشتی که محل انجام وظیفه اوست، محل زندگی او نیز محسوب می شود. این هم پوشانی میان فضای کاری و شخصی، فرصت بازیابی ذهنی را کاهش می دهد.

فشار مالی؛ نگرانی هایی که به دریا منتقل می شوند

مسائل مالی، فاصله میان قراردادهای کاری، نگرانی درباره آینده شغلی و مسئولیت تأمین هزینه های خانواده، از دیگر عوامل فشار روانی هستند.

برای بسیاری از دریانوردان، درآمد حاصل از کار در دریا نقش مهمی در زندگی خانواده دارد و همین موضوع می تواند بار ذهنی بیشتری ایجاد کند.

فشار عاطفی؛ هزینه دوری طولانی از خانواده

ماه ها دوری از خانواده، نبودن در لحظات مهم زندگی عزیزان و ناتوانی در حضور هنگام مشکلات خانوادگی، یکی از دشوارترین بخش های زندگی دریایی است.

برخی دریانوردان برای حفظ تصویر فردی مقاوم و حرفه ای، مشکلات و احساسات خود را کمتر بیان می کنند؛ موضوعی که در بلندمدت می تواند احساس تنهایی و فرسودگی عاطفی را افزایش دهد.

فشار محیطی؛ وقتی محل کار و زندگی یکی است

صدا، لرزش، فضای محدود، تغییرات آب وهوایی، اختلال در برنامه روزانه و نبود فاصله کامل از محیط عملیاتی، بر کیفیت استراحت و بازیابی ذهنی دریانوردان اثر می گذارد.

همچنین فعالیت در شرایط آب وهوایی شدید یا مناطق تحت تأثیر تغییرات اقلیمی می تواند برای برخی افراد نگرانی هایی ایجاد کند که از آن با عنوان «اضطراب زیست محیطی» (Eco-anxiety) یاد می شود.

فشار روان شناختی؛ تصمیم گیری زیر بار مسئولیت

ماهیت ایمنی محور فعالیت دریایی باعث می شود دریانوردان دائماً با تصمیم هایی مواجه باشند که پیامدهای مهمی برای افراد، کشتی و عملیات دارد.

ترس از اشتباه، فشار ناشی از مسئولیت، خستگی تصمیم گیری و نگرانی درباره پیامد انتخاب ها می تواند فشار ذهنی قابل توجهی ایجاد کند.

فشار اجتماعی؛ زندگی در یک محیط چندفرهنگی

کشتی محیطی چندملیتی است که افراد با فرهنگ ها، زبان ها و نسل های مختلف در کنار یکدیگر زندگی و کار می کنند.

این تنوع می تواند زمینه همکاری و یادگیری ایجاد کند، اما در صورت نبود ارتباط مؤثر ممکن است باعث سوءتفاهم، تعارض یا احساس انزوا شود. فاصله از خانواده و دشواری حفظ روابط از راه دور نیز این فشار را افزایش می دهد.

فشار جسمی؛ ارتباط مستقیم با ایمنی

خواب ناکافی، شیفت های طولانی، شرایط سخت جوی، بیماری، تغذیه نامناسب و خستگی مزمن، فشار جسمی قابل توجهی بر دریانوردان وارد می کند.

این فشار فقط مسئله رفاه نیست؛ زیرا خستگی جسمی می تواند تمرکز و سرعت واکنش را کاهش داده و احتمال خطای انسانی را افزایش دهد.

اضطراب ژئوپلیتیکی؛ فشار جدید عصر بحران ها

Safety4Sea یک عامل نوظهور دیگر را نیز به این مجموعه اضافه می کند: اضطراب ژئوپلیتیکی (Geopolitical Anxiety).

این مفهوم به نگرانی ناشی از جنگ ها، بحران های سیاسی، تهدیدهای امنیتی دریایی، بی ثباتی مناطق عملیاتی و نااطمینانی درباره آینده اشاره دارد.

برای برخی دریانوردان، این نگرانی ها مستقیم است؛ زیرا ممکن است در نزدیکی مناطق پرخطر فعالیت کنند، با تغییر مسیر سفر یا تأخیر در تعویض خدمه مواجه شوند. برای برخی دیگر، نگرانی اصلی به امنیت خانواده هایی بازمی گردد که در مناطق بحرانی زندگی می کنند.

فناوری؛ کاهش فاصله یا ایجاد فشار جدید؟

یکی از مهم ترین تغییرات زندگی دریایی در سال های اخیر، گسترش اینترنت، ارتباطات ماهواره ای و ابزارهای دیجیتال در کشتی ها بوده است. فناوری توانسته یکی از قدیمی ترین چالش های دریانوردی، یعنی فاصله طولانی از خانواده و محیط اجتماعی را تا حد زیادی کاهش دهد.

تماس تصویری، پیام رسانی و دسترسی آسان تر به اطلاعات، برای بسیاری از دریانوردان نقش مهمی در حفظ ارتباط عاطفی با خانواده و کاهش احساس تنهایی داشته است. بر اساس SEAFiT Crew Survey 2025، ارتباط با خانواده و دنیای خارج از کشتی همچنان یکی از مهم ترین نیازهای دریانوردان محسوب می شود و بسیاری از خدمه خواستار دسترسی بهتر و پایدارتر به اینترنت در کشتی ها هستند.

با این حال، فناوری تنها یک مزیت نیست. اتصال دائمی به فضای دیجیتال می تواند فشارهای تازه ای نیز ایجاد کند؛ از اختلال در استراحت و خواب گرفته تا مواجهه مداوم با اخبار نگران کننده، مشکلات خانوادگی و فشارهای خارج از محیط کشتی.

Simon Hodgkinson، مدیر جهانی پیشگیری از خسارت (Global Head of Loss Prevention) در West P&I، معتقد است ارتباطات دیجیتال اگرچه فاصله میان دریانورد و خانواده را کاهش داده، اما هم زمان می تواند باعث افزایش فشار ذهنی شود.

به گفته او، دریانوردان امروز ممکن است در هر لحظه با مشکلات خانوادگی، نگرانی های مالی یا بحران های جهانی مواجه شوند؛ در حالی که به دلیل فاصله جغرافیایی امکان مداخله مستقیم برای حل آن مسائل را ندارند.

بررسی های VIKAND، فعال در حوزه سلامت دریایی و خدمات رفاهی خدمه، نیز نشان می دهد مسئله اصلی خود فناوری نیست، بلکه نحوه استفاده از آن و میزان حمایت سازمان ها از کارکنان در دوران تحول دیجیتال است.

دیجیتالی شدن می تواند با تغییر شیوه های کاری، افزایش نیاز به یادگیری فناوری های جدید و ایجاد بار ذهنی بیشتر، بر رفاه دریانوردان اثر بگذارد. بنابراین چالش اصلی صنعت فقط فراهم کردن دسترسی به اینترنت نیست، بلکه ایجاد تعادل میان ارتباط دیجیتال، استراحت ذهنی و حفظ سلامت روان کارکنان است.

استفاده از شبکه های اجتماعی؛ ارتباط بیشتر یا فشار روانی بیشتر؟

در گزارش Safety4Sea به مطالعه ای از پژوهشگران دانشگاه آنتورپ (University of Antwerp) و دانشگاه مانیل (University of Manila) درباره رابطه میان استفاده روزانه از شبکه های اجتماعی و سلامت روان دریانوردان کشتی های باری اشاره شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد میان افزایش زمان حضور در شبکه های اجتماعی و احتمال تجربه اضطراب و علائم افسردگی، ارتباط آماری وجود دارد. بر اساس نتایج این مطالعه، دریانوردانی که روزانه بین دو تا بیش از چهار ساعت در شبکه های اجتماعی فعالیت داشتند، ۲.۶۸ برابر بیشتر از افرادی که زمان کمتری آنلاین بودند، احتمال تجربه اضطراب را نشان دادند. همچنین استفاده بیش از چهار ساعت در روز از شبکه های اجتماعی با میزان بالاتری از علائم افسردگی همراه بود.

این مطالعه همچنین نشان داد حدود ۳۰ درصد از شرکت کنندگان درجاتی از اضطراب و حدود ۳۷ درصد علائم افسردگی را گزارش کرده اند. پژوهشگران نیز تأکید کرده اند بخشی از دریانوردان حتی در زمان استراحت یا پس از پایان شیفت کاری، چندین ساعت از روز را در فضای آنلاین سپری می کنند؛ موضوعی که می تواند بر کیفیت خواب، استراحت و بازیابی ذهنی آنان اثر بگذارد.

دوستی در دریا؛ سرمایه ای برای سلامت روان و ایمنی

در کنار فناوری و ابزارهای ارتباطی، یکی از مهم ترین عوامل حفظ سلامت روان دریانوردان، روابط انسانی داخل کشتی است.

گزارش Safety4Sea با اشاره به اهمیت دوستی و ارتباطات انسانی تأکید می کند که برای دریانوردان، روابط میان اعضای خدمه فقط یک تعامل اجتماعی نیست، بلکه شبکه ای از حمایت عاطفی است که به آن ها کمک می کند فشارهای زندگی در دریا را بهتر مدیریت کنند.

کشتی تنها محل کار نیست؛ بلکه محیط زندگی مشترک خدمه نیز محسوب می شود. به همین دلیل کیفیت روابط میان اعضای تیم می تواند مستقیماً بر احساس تعلق، اعتماد، همکاری و ایمنی عملیات اثر بگذارد.

یک گفت وگوی ساده در سالن غذاخوری، پرسیدن حال یک همکار، کمک در شرایط دشوار کاری یا به اشتراک گذاشتن تجربه های شخصی، می تواند نقش مهمی در کاهش تنهایی و افزایش تاب آوری روانی داشته باشد.

Safety4Sea با استناد به پژوهش های حوزه روان شناسی اجتماعی تأکید می کند روابط اجتماعی باکیفیت می توانند خطر اضطراب و افسردگی را کاهش دهند، احساس هدفمندی را تقویت کنند و توانایی افراد برای مقابله با بحران ها را افزایش دهند.

این موضوع در محیط دریایی اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا زمانی که فرد ماه ها از خانواده و محیط آشنا دور است، حمایت همکاران می تواند به یکی از مهم ترین منابع حفظ سلامت روان تبدیل شود.

Crew Welfare Week 2026؛ ایمنی دریایی از مسیر انسان ها می گذرد

اگر فناوری و ارتباطات دیجیتال چالش های تازه ای برای سلامت روان دریانوردان ایجاد کرده اند، کارشناسان صنعت معتقدند پاسخ این چالش ها تنها در توسعه تجهیزات، تدوین مقررات جدید یا افزایش کنترل های فنی خلاصه نمی شود.

به باور آنان، آینده ایمنی دریایی به همان اندازه که به دانش فنی و فناوری وابسته است، به فرهنگ سازمانی، کیفیت رهبری، آموزش انسانی و ایجاد محیطی امن برای بیان نگرانی ها نیز وابسته خواهد بود.

این موضوع محور اصلی نشست Crew Welfare Week 2026 بود؛ نشستی که با مدیریت Kostas Katsoulieris، مدیر مطالبات P&I در یونان در NorthStandard برگزار شد و با حضور کارشناسانی از جمله Stewart Bankier، مدیر گروه منابع انسانی دریایی در Columbia Group، Rob Gale، رئیس آموزش در IMEC و Selena Jones، مدیرعامل Seaman Solutions، به بررسی نقش مهارت های انسانی، فرهنگ سازمانی و رفاه دریانوردان در آینده ایمنی دریایی پرداخت.

پیام مشترک این نشست این بود که مهارت هایی مانند ارتباط مؤثر، همدلی، تفکر انتقادی، حل تعارض، همکاری تیمی و توانایی تصمیم گیری نباید صرفاً «مهارت های نرم» تلقی شوند.

در محیط دریایی، همین توانایی های انسانی می توانند تفاوت میان یک عملیات ایمن و یک حادثه را رقم بزنند.

یکی از مفاهیم کلیدی مطرح شده در این نشست، «ایمنی روان شناختی» (Psychological Safety) بود؛ رویکردی که بر ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد تأکید دارد؛ فضایی که در آن اعضای خدمه بتوانند بدون نگرانی از سرزنش یا پیامدهای منفی، درباره خطرها هشدار دهند، اشتباهات را گزارش کنند، پرسش های خود را مطرح کنند و در صورت مشاهده تصمیم های ناایمن، آن ها را به چالش بکشند.

Stewart Bankier؛ فرهنگ و رفتار انسان ها، پایه اصلی ایمنی در دریا

Stewart Bankier، مدیر گروه منابع انسانی دریایی در بخش یادگیری و توسعه شرکت Columbia Group، تأکید کرد که صنعت کشتیرانی باید نگاه خود به مهارت های انسانی را تغییر دهد و آن ها را هم سطح مهارت های فنی قرار دهد.

به گفته او، مهارت هایی مانند ارتباط مؤثر، همدلی، کار تیمی، تصمیم گیری، مربیگری و حل مسئله، بخش جدایی ناپذیر رهبری هستند و نباید تنها به ناخدا یا افسران ارشد محدود شوند. از دیدگاه Bankier، رهبری بیش از آنکه یک جایگاه سازمانی باشد، مجموعه ای از رفتارهاست که هر عضو خدمه می تواند با مسئولیت پذیری، همکاری و حمایت از دیگران نشان دهد.

او با اشاره به اهمیت «ایمنی روان شناختی» (Psychological Safety) تأکید کرد که تدوین سیاست ها یا بیان شعارهایی مانند «درِ اتاق من همیشه باز است» به تنهایی برای ایجاد اعتماد کافی نیست. این مفهوم زمانی در عمل شکل می گیرد که اعضای خدمه اطمینان داشته باشند می توانند بدون ترس از سرزنش یا پیامدهای منفی، درباره خطرها صحبت کنند، اشتباهات را گزارش دهند، سؤال بپرسند و تصمیم های ناایمن را به چالش بکشند.

به گفته Bankier، سازمان ها تنها زمانی قادر به شناسایی و حل مشکلات خواهند بود که کارکنان احساس امنیت کنند و نگرانی های خود را بدون ترس مطرح کنند.

Rob Gale؛ آموزش آینده باید فراتر از انتقال دانش فنی باشد

Rob Gale، رئیس آموزش (Head of Training) در IMEC، بر نقش ارتباطات مؤثر، تفکر انتقادی و آموزش های عملی در ارتقای ایمنی دریایی تأکید کرد.

به گفته او، آموزش دریانوردان نباید تنها به انتقال دانش فنی یا حل مسائل فوری محدود شود، بلکه باید آن ها را برای شناسایی ریشه مشکلات، تحلیل شرایط و ارائه راه حل های پایدار توانمند کند.

Gale با اشاره به سرعت تغییرات در صنعت کشتیرانی، از دیجیتالی شدن تا ورود فناوری ها و سوخت های جدید، تأکید کرد که نظام آموزش دریایی نیز باید همگام با این تحولات بازطراحی شود. او همچنین به حضور هم زمان نسل های مختلف در کشتی ها اشاره کرد و گفت ایجاد ارتباط مؤثر، درک متقابل و همکاری میان دریانوردان باتجربه و نسل جوان، بیش از گذشته اهمیت یافته است.

او بر ضرورت استفاده گسترده تر از روش های آموزشی نوین تأکید کرد؛ از آموزش های عملی و شبیه سازی شرایط واقعی گرفته تا آموزش مبتنی بر تجربه، نظام های مربیگری و فناوری های واقعیت مجازی و افزوده.

به گفته Gale، یادگیری در صنعت دریایی نباید به گذراندن دوره های آموزشی و دریافت گواهینامه محدود شود، بلکه باید به بخشی از فرهنگ مستمر سازمان تبدیل شود. او تأکید کرد سازمان ها تنها زمانی قادر به شناسایی مشکلات و بهبود عملکرد خود خواهند بود که به تجربه ها و نگرانی های کارکنان گوش دهند؛ موضوعی که یکی از پایه های شکل گیری فرهنگ ایمنی و اعتماد در محیط کار است.

Selena Jones؛ آینده صنعت با سرمایه گذاری بر انسان ها ساخته می شود

Selena Jones، مدیرعامل Seaman Solutions، بر ضرورت تغییر نگاه صنعت کشتیرانی به سرمایه انسانی و توجه بیشتر به تجربه انسانی دریانوردان تأکید کرد.

به گفته او، برای جذب و حفظ نسل آینده دریانوردان، تمرکز صرف بر مهارت های فنی کافی نیست و صنعت باید عواملی مانند انگیزه، توانایی سازگاری، نگرش حرفه ای و مهارت همکاری را نیز در نظر بگیرد.

Jones همچنین بر اهمیت ایجاد مسیرهای شغلی شفاف تر برای دریانوردان تأکید کرد و گفت آینده حرفه ای دریا نباید تنها به رسیدن به جایگاه ناخدا یا مهندس ارشد محدود شود. تجربه دریایی می تواند دریچه ای برای ورود به طیف گسترده ای از نقش های مدیریتی، آموزشی، تخصصی و مشاغل ساحلی باشد.

او در پایان تأکید کرد سرمایه گذاری بر توسعه انسان ها به اندازه سرمایه گذاری بر فناوری اهمیت دارد و صنعت کشتیرانی برای حفظ نیروی متخصص باید محیط هایی ایجاد کند که در آن کارکنان احساس ارزشمندی، امنیت و امکان رشد داشته باشند.

فرهنگ سازمانی؛ جایی که ایمنی واقعی شکل می گیرد

یکی از پیام های اصلی Crew Welfare Week 2026 این بود که ایمنی پایدار تنها با تدوین دستورالعمل ها، برگزاری آموزش های فنی یا استفاده از تجهیزات پیشرفته به دست نمی آید.

کارشناسان تأکید کردند حتی پیشرفته ترین سیستم های ایمنی نیز زمانی اثربخشی خود را از دست می دهند که فرهنگ سازمانی مانع از بیان خطرها، اشتباهات و نگرانی های کارکنان شود.

از دیدگاه سخنرانان، فرهنگ ایمنی باید در رفتار روزمره سازمان دیده شود؛ فرهنگی که بر احترام به اعضای خدمه، شنیدن صدای کارکنان، یادگیری از خطاها به جای سرزنش افراد، تشویق گزارش دهی آزادانه و ایجاد اعتماد میان مدیران و کارکنان استوار باشد.

یکی از مفاهیم کلیدی مطرح شده در این نشست این بود که «فرهنگ، استراتژی را می بلعد.» این عبارت نشان می دهد حتی بهترین برنامه های ایمنی و پیشرفته ترین فناوری ها نیز بدون وجود یک فرهنگ سازمانی مبتنی بر اعتماد و گفت وگو، نمی توانند به ایمنی پایدار منجر شوند.

جذب و نگهداشت دریانوردان؛ آینده صنعت به کیفیت زندگی وابسته است

یکی از چالش های مهم آینده صنعت کشتیرانی، جذب و حفظ نیروی انسانی متخصص خواهد بود.

کارشناسان معتقدند نسل جدید دریانوردان تنها بر حقوق، جایگاه شغلی و مسیرهای سنتی ارتقای حرفه ای تمرکز ندارد، بلکه عواملی مانند کیفیت زندگی در کشتی، فرهنگ سازمانی، فرصت رشد، احساس احترام و دیده شدن و تعادل بهتر میان کار و زندگی نیز برای آن ها اهمیت زیادی دارد.

از همین رو، صنعت کشتیرانی نیازمند تغییر رویکردی اساسی است؛ تغییری از نگاه سنتی «تأمین نیروی کار» به رویکرد «سرمایه گذاری بر انسان ها».

ایجاد محیط های کاری امن، حمایت از رفاه دریانوردان و فراهم کردن مسیرهای روشن توسعه شغلی، علاوه بر افزایش رضایت و ماندگاری کارکنان، برای حفظ تجربه، دانش و مهارت های عملیاتی که پایه ایمنی در دریا هستند، اهمیت حیاتی دارد.

ایران؛ از الزامات سنتی تا نگاه جامع تر به رفاه دریانوردان

تحولات اخیر صنعت کشتیرانی نشان می دهد مفهوم سلامت دریانوردان دیگر به معاینات پزشکی، توانایی جسمی و الزامات فنی محدود نیست؛ بلکه عواملی مانند سلامت روان، فشارهای شغلی، تنهایی، کیفیت ارتباطات روی کشتی و فرهنگ سازمانی نیز به عنوان مؤلفه هایی مؤثر بر عملکرد انسانی و ایمنی عملیات مورد توجه قرار گرفته اند.

این تغییر نگاه در چارچوب های بین المللی نیز بازتاب یافته است. الحاق ایران به الزامات مرتبط با کنوانسیون های بین المللی دریانوردی، از جمله کنوانسیون استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (STCW) و مقاوله نامه کار دریایی (MLC)، زمینه توجه به سلامت، شرایط کار، حقوق و حمایت از دریانوردان را فراهم کرده است. با این حال، مسیر پیش روی صنعت دریایی ایران، تقویت رویکردی جامع تر است؛ رویکردی که در کنار الزامات فنی و خدمات پزشکی، سلامت روان، کیفیت زندگی دریانوردان و فرهنگ اعتماد و گفت وگو را نیز بخشی از ایمنی پایدار بداند.

افزایش توجه رسانه های تخصصی دریایی، گزارش های صنعتی و نشست های بین المللی به موضوعاتی مانند سلامت روان، رفاه خدمه و ایمنی روان شناختی نشان می دهد این حوزه به یکی از محورهای مهم آینده صنعت کشتیرانی تبدیل شده است. این تغییر نگاه، نه تنها به حفظ نیروی متخصص و کاهش ریسک های ناشی از عوامل انسانی کمک می کند، بلکه جایگاه سرمایه انسانی را در معادلات آینده ایمنی دریایی بیش از پیش برجسته خواهد کرد؛ چراکه در نهایت، این انسان ها هستند که در کنار فناوری های نوین، تصمیم های حیاتی را اتخاذ می کنند و ایمنی واقعی در دریا را رقم می زنند.

بلاگ خبری مکران آریا دریا

منبع خبر