در جبل علی میانگین «زمان توقف کانتینر» طی فصل نخست ۲۰۲۴ بین ۲ تا ۲٫۵ روز برای کشتی های بالای ۱۲٬۵۰۰ TEU و زمان لنگر انداختن در سپتامبر همان سال تنها ۴ روز ثبت شد.
تین نیوز |
پس از انفجار مهیب ۲۶ آوریل ۲۰۲۵ در بندر شهید رجایی بندرعباس که دست کم ۷۰ کشته و بیش از ۱٬۲۰۰ مجروح بر جای گذاشت و به نابودی هزاران کانتینر انجامید، کانون توجه به شکاف عملکردی میان بزرگ ترین بندر ایران و رقیب اماراتی اش، بندر جبل علی در دبی، دوباره پررنگ شده است
به گزارش تین نیوز به نقل از کانال ایرانیان امارات، در حالی که در جبل علی میانگین «زمان توقف کانتینر» طی فصل نخست ۲۰۲۴ بین ۲ تا ۲٫۵ روز برای کشتی های بالای ۱۲٬۵۰۰ TEU و زمان لنگر انداختن در سپتامبر همان سال تنها ۴ روز ثبت شد (رقمی که حتی با جهش موقت به ۵ تا ۷ روز در اوج بحران دریایی دریای سرخ باز هم در سطح بنادر پیشرو جهان باقی ماند) بندر شهید رجایی پیش از حادثه با انباشت ۱۲۰ تا ۱۴۰ هزار کانتینر روبه رو بود و کارشناسان اتاق بازرگانی تأیید می کنند که بخشی از این محموله ها ۳ تا ۴ ماه منتظر ترخیص مانده بودند؛ افزون بر این، یک کشتی در شرایط عادی حدود ۱۰ روز در لنگرگاه می ایستاد و بارگیری آن هفت روز طول می کشید، زمانی که پس از انفجار طبق برآوردها دو برابر خواهد شد
جبل علی با ظرفیت عملیاتی ۱۵٫۵ میلیون TEU در سال ۲۰۲۴، سه ترمینال نیمه خودکار، سامانه های ثبت دیجیتال بار و کنترل ایمنی مبتنی بر استاندارد MSDS، کالا را ظرف حداکثر چهار روز از گمرک خارج می کند؛ اما در شهید رجایی، بروکراسی چندلایه گمرکی، تخصیص کند ارز و کمبود تجهیزات مدرن، چرخه ترخیص را تا حدود ۹۰ – ۱۲۰ روز برای کالاهای حساس کش می دهد و همین تأخیر طولانی، به هنگام بروز حوادث، دامنه خسارات مالی و جانی را به شدت افزایش می دهد
نتیجه آنکه شکاف بهره وری و ایمنی میان دو بندر نه تنها به فاصله فناوری و سرمایه گذاری، بلکه به تفاوت در ساختار حاکمیتی، رویه های نظارتی و سرعت تصمیم گیری نیز گره خورده است؛ شکافی که انفجار اخیر شهید رجایی، هزینه های سنگین آن را آشکار کرد
بلاگ خبری مکران آریا دریا
