ظرفیت های نهفته در نوار شرقی کشور که به چابهار و سرخس منتهی می شوند، این پتانسیل را دارند تا با اقدامات مطلوب، ایران را به هاب ترانزیتی اوراسیا نزدیک کنند.
تین نیوز |
ظرفیت های نهفته در نوار شرقی کشور که به چابهار و سرخس منتهی می شوند، این پتانسیل را دارند تا با اقدامات مطلوب، ایران را به هاب ترانزیتی اوراسیا نزدیک کنند.
به گزارش تین نیوز به نقل از فارس، چابهار دارای ظرفیت ژئوپلیتیکی مناسبی برای اتصال مناطق اقتصادی مختلف و تأمین منافع آنهاست. این بندر می تواند نقش کلیدی در صادرات و واردات کشورهای آسیای مرکزی با شبه جزیره هند و حتی جنوب شرق آسیا ایفا کند.
همچنین، چابهار پتانسیل بالایی برای ارتباط اوراسیا، روسیه و بلاروس با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و آفریقایی دارد که باید در سال های آینده، این ظرفیت تجاری سازی شود.در واقع، چابهار به عنوان یک شاهراه مهم ترانزیتی بین شرق-غرب و شمال-جنوب با اهمیت ژئوپلیتیکی و اقتصادی برجسته، برای آینده اقتصادی ایران و منطقه حائز اهمیت است. در دهه اخیر موضوع بندر چابهار، در ارتباط با گسترش توانمندی های منطقه غرب آسیا و اقتصاد شرق به وفور مطرح شده است.
طی سال های اخیر ، تاکیدهای مکرر مقام معظم رهبری منجر به این شده است که همت ملی برای ساخت و توسعه بندر چابهار و تمامی موارد مرتبط از جمله راه و راه آهن، بسیج شود و تاکنون سرمایه گذاری های خوبی اتفاق بیفتد.مطابق نظر کارشناسان، تأکیدات ایشان بر اهمیت و توسعه همکاری های اقتصادی با کشورهای غیرغربی در شرایط کنونی، به منظور دستیابی به امنیت اقتصادی پایدار، توسعه مناطق شرق و جنوب شرق کشور و کسب موقعیت برتر در نظم نوین جهانی، صورت گرفته است.
مسیر ۷۲۰۰ کیلومتری کریدور بین المللی شمال-جنوب (INSTC) که در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی به عنوان جایگزینی برای مسیر استاندارد و سنتی دریایی (از کانال سوئز به سمت دریای مدیترانه) معرفی شده بود، کریدور مورد علاقه هندی ها و روس ها برای دسترسی به بازارهای آسیای مرکزی، قفقاز و اروپا و همچنین جنوب شرق آسیا است.
این کریدور، دارای سه شاخه است: شاخه شرقی (هند-ایران-آسیای مرکزی (همچنین افغانستان)-روسیه-اروپای شرقی و شمالی)، شاخه میانی (هند-ایران-دریای خزر-روسیه-اروپای شرقی و شمالی) و شاخه غربی (هند-ایران-آذربایجان-روسیه-اروپای شرقی و شمالی).شاخه شرقی کریدور شمال-جنوب که اتصال کشورهای آسیای مرکزی و افغانستان را با شبه قاره هند فراهم می کند، نیازمند توسعه بندر چابهار است که قرارداد ده ساله آن با هندی ها به ارزش ۱۲۰ میلیون دلار امضا شده است.
طبق نظر کارشناسان، چابهار گنج دست نخورده ایران برای تجارت و ترانزیت کالا است. در سال های اخیر، مزایا و فرصت های آن نادیده گرفته شده اند و اقدامات درخوری برای تجاری سازی این بندر صورت نگرفته است.مهدی باقری، کارشناس ترانزیت عنوان کرد در شرایط فعلی، راه اندازی هر چه سریع تر این کریدور (آسیای مرکزی و افغانستان-چابهار-شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا)، گشایش قابل توجهی در مسائل راهبردی و اقتصادی کشور را رقم خواهد زد.
باقری تصریح کرد بنابر اجماع نظر کارشناسان داخلی و خارجی، چابهار در آینده ژئوپلیتیک و اقتصادی کشور و تنظیم جایگاه ایران در نظم نوین جهانی نقش به سزایی دارد.مهدی محمدی، کارشناس حمل ونقل و ترانزیت در گفت وگو با خبرگزاری فارس در مورد توسعه و تجاری سازی چابهار اظهار کرد: در کنار قرارداد با شرکت IPGL هند، نیاز است تا با استفاده از پیشنهادی تجاری برد-برد، از ظرفیت سایر کشورهای ذینفع، در توسعه چابهار و پس کرانه آن استفاده شود.وی پیشنهاد کرد که اپراتوری اسکله ای از بندر شهید بهشتی چابهار و ساخت و بهره برداری خط ریلی یکپارچه چابهار-سرخس به بخش غیردولتی واگذار گردد.
محمدی پیامدهای این واگذاری را تحقق تحول در امنیت و توسعه شرق کشور، اشتغال زایی، همبستگی منافع اقتصادی به منظور انعطاف پذیری در مقابله با تحریم ها، احیای نقش فعال در زنجیره ارزش منطقه ای و فراتر از آن، تنظیم منافع مشترک مردم-دولت برشمرد.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
