طبق گزارش کلارکسونز، نرخ نفتکشهای غولپیکر (VLCC) در خلیج فارس به دلیل ریسکهای ناوبری و انقباض عرضه رکوردشکنی کرد. پیشبینی درآمد میانگین سال ۲۰۲۶ به ۱۳۵ هزار دلار در روز افزایش یافت که نشاندهنده تداوم بحران در زنجیره تأمین جهانی است.
تین نیوز |
نرخ اجاره نفتکش های VLCC در خلیج فارس با ثبت رکوردهای تاریخی، از پیش بینی ها پیشی گرفت. تحلیل کلارکسونز نشان می دهد ترکیب ریسک های ناوبری، پریمیوم های ژئوپلیتیک و انقباض عرضه مؤثر ناوگان، درآمد این شناورها را به سطوحی فراتر از انتظار رسانده است.
التهاب در کریدور انرژی؛ چرا تناژ در دسترس کم شد؟
به گزارش سرویس دریایی تین نیوز، داده های تحلیلی موسسه کلارکسونز سکوریتیز نشان می دهد که بازار نفتکش های غول پیکر (VLCC) در منطقه خلیج فارس با یک گسست ساختاری مواجه شده است. در حالی که تقاضای جهانی برای انرژی به قوت خود باقی است، عوامل متعددی از جمله افزایش ریسک های ناوبری، تغییر مسیرهای دریایی و افزایش طول زمان سفرهای عملیاتی، عرضه مؤثر تناژ را به شدت محدود کرده است. این شرایط باعث شده تا شناورهای در دسترس در هاب خاورمیانه کمیاب شوند و با هر نوسان جزئی در تقاضا، نرخ های اجاره (TCE) با پرش های جهشی و در مواردی رکوردی مواجه شوند. این کمبود عرضه، عملاً به ابزاری برای مالکان کشتی تبدیل شده تا بنچمارک های قیمتی را در بازار تک سفری (Spot) به سمت ارقام بی سابقه سوق دهند.
رقم های نجومی در دفاتر مالکان؛ پیش بینی های جدید کلارکسونز
نگاهی به برآوردهای به روزرسانی شده کلارکسونز، عمق تغییرات را نشان می دهد. کارشناسان این موسسه با در نظر گرفتن متغیرهای جدید عملیاتی، میانگین درآمد روزانه ناوگان VLCC برای سال ۲۰۲۶ را به ۱۳۵ هزار دلار بازنگری کرده اند که جهشی معنادار نسبت به برآوردهای اولیه است. همچنین برای سال ۲۰۲۷، میانگین درآمدی در سطح ۱۱۷ هزار دلار تثبیت شده است.
تحلیلگران تأکید دارند که این ارقام تنها ناشی از تلاطم های ژئوپلیتیک نیست، بلکه با پایین بودن نرخ سفارش ساخت ناوگان جدید (Orderbook) در سال های اخیر هم پوشانی دارد. با توجه به تأخیر در ورود شناورهای تازه به ناوگان جهانی، ظرفیت جذب بازار همچنان بالا باقی خواهد ماند و احتمالا در کوتاه مدت شاهد بازگشت نرخ ها به میانگین های تاریخی ماقبل نخواهیم بود.
پایداری نرخ ها؛ آیا این وضعیت «نرمال جدید» است؟
کارشناسان تأکید دارند که بخشی از این افزایش درآمدها، صرفاً سود خالص نیست؛ بلکه بازتابی از «پریمیوم ریسک» است که باید هزینه های تصاعدی بیمه های دریانوردی، سوخت رسانی گران قیمت در مسیرهای طولانی و خسارت های احتمالی معطلی (Demurrage) را پوشش دهد. با این حال، سرایت این نرخ های بالا به مسیرهای دریایی خارج از خاورمیانه، نشان می دهد که امنیت کریدور انرژی خلیج فارس به عامل تعیین کننده در قیمت گذاری جهانی حمل ونقل نفت تبدیل شده است. اکنون بازار جهانی، از کرایه کنندگان گرفته تا اپراتورهای نفتی، باید خود را با این واقعیت انطباق دهند که ریسک های ساختاری، جریان عرضه و تقاضا را بازتعریف کرده اند.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
