کشتی؛ ستون اصلی امنیت دریانوردی” src=”https://manadarya.ir/files/fa/news/1405/2/14/120701_311.jpg” alt=”طرح امنیت کشتی؛ ستون اصلی امنیت دریانوردی” width=”600″ height=”338″/>
گروه بینالملل مانا- مهسا رسولی: طرح امنیت کشتی (SSP) در واقع نقشه عملیاتی هر کشتی برای مقابله با تهدیدهای امنیتی است و بر اساس ارزیابی ریسک اختصاصی هر شناور تدوین میشود. SSP بهطور محرمانه تدوین شده و تمامی فرآیندهای امنیتی از کنترل دسترسی افراد تا واکنش در برابر تهدیدهای احتمالی را در سه سطح امنیتی مشخص میکند.
از ارزیابی ریسک تا اجرای عملیات امنیتی
پایه طراحی SSP بر «ارزیابی امنیت کشتی» (SSA) استوار است؛ فرآیندی که طی آن آسیبپذیریها، تهدیدها و نقاط حساس کشتی شناسایی میشود. بر اساس این ارزیابی، شرکت کشتیرانی و افسر امنیت شرکت (CSO) اقدام به تدوین طرحی میکنند که باید به تأیید دولت صاحب پرچم یا سازمانهای مورد تأیید آن برسد.
پس از تأیید، گواهینامه بینالمللی امنیت کشتی صادر میشود که نشاندهنده انطباق کامل کشتی با الزامات امنیتی است.
ساختار اجرایی امنیت در کشتی
اجرای SSP بر عهده سه سطح مدیریتی است:
افسر امنیت شرکت (CSO): مسئول سیاستگذاری امنیتی در سطح کل ناوگان
افسر امنیت کشتی (SSO): مسئول اجرای مستقیم طرح روی کشتی
افسر امنیت بندر (PFSO): هماهنگکننده امنیت در تعامل کشتی و بندر
این ساختار سهگانه باعث میشود امنیت نه بهصورت مقطعی، بلکه بهصورت یکپارچه در کل زنجیره حملونقل اجرا شود.
سه سطح امنیتی در عملیات دریایی
کد ISPS سه سطح امنیتی تعریف میکند:
سطح ۱ (عادی): وضعیت استاندارد با حداقل تهدید
سطح ۲ (افزایشیافته): افزایش تدابیر به دلیل تهدید احتمالی
سطح ۳ (بحرانی): شرایط اضطراری با احتمال وقوع حادثه امنیتی
در هر سطح، اقدامات مشخصی مانند کنترل شدید ورود افراد، افزایش گشتهای امنیتی و محدودیت دسترسی به بخشهای حساس کشتی اجرا میشود.
محتوای کلیدی طرح امنیت کشتی
SSP باید مجموعهای از الزامات عملیاتی را پوشش دهد، از جمله: جلوگیری از ورود سلاح و مواد خطرناک، تعریف مناطق ممنوعه در کشتی، کنترل کامل ورود و خروج افراد، برنامه واکنش به تهدیدها و حملات امنیتی، دستورالعمل تخلیه اضطراری، آموزش و تمرینهای دورهای خدمه، گزارشدهی حوادث امنیتی، نگهداری و تست تجهیزات امنیتی و سیستم هشدار امنیتی کشتی (SSAS)
سیستم هشدار امنیتی؛ ارتباط خاموش با دولت پرچم
یکی از مهمترین بخشهای این طرح، «سیستم هشدار امنیتی کشتی» است که در صورت تهدید جدی، بدون ایجاد هشدار صوتی در کشتی، موقعیت و هویت شناور را بهصورت محرمانه برای دولت صاحب پرچم ارسال میکند. این سازوکار برای شرایطی طراحی شده که اعلام هشدار در داخل کشتی میتواند جان خدمه را به خطر بیندازد.
یک نظام زنده، نه یک سند اداری
بر اساس الزامات IMO، طرح امنیت کشتی یک سند ایستا نیست. این طرح باید بهطور مستمر از طریق تمرینهای دورهای، ثبت رخدادها و بازبینیهای منظم بهروزرسانی شود. در غیر این صورت، حتی بهترین طراحی امنیتی نیز کارایی عملی خود را از دست میدهد.
طرح امنیت کشتی امروز تنها یک الزام قانونی نیست، بلکه بخشی از معماری امنیت جهانی حملونقل دریایی محسوب میشود. این سیستم با ترکیب ارزیابی ریسک، ساختار مدیریتی چندلایه و فناوریهای نظارتی، تلاش میکند امنیت کشتیها را از سطح واکنشی به سطح پیشگیرانه ارتقا دهد؛ رویکردی که در دنیای پیچیده تجارت دریایی امروز، بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
