به گزارش تین نیوز به نقل از ایسنا، خبرها حاکی از آن است که ناو هواپیمابر ترکیه قرار است از فناوری «استوبار» (STOBAR) استفاده کند.
در این فناوری هواپیماها بدون کمک منجنیق های روی عرشه و تنها با نیروی حاصل از موتور خود به پرواز در می آیند.
در همین راستا، عرشه این ناوها را مانند سکوهای پرش اسکی، شیب دار می سازند.
با این حال، از آنجا که بیشتر هواپیماهای استفاده شده روی این ناوها از قابلیت فرود عمودی بهره مند نیستند، کابل های فرود همچنان در هنگام فرود به هواپیماها کمک می کنند.
به گزارش «کلش ریپورت»، طول این کشتی ۲۸۵ متر، عرض آن ۷۲ متر و وزن آن ۶۰ هزار تُن خواهد بود. همچنین بر اساس گزارش ها، حداکثر سرعت این ناو هواپیمابر ترکیه به ۲۵ متر خواهد رسید.
بر اساس طرح اولیه آنکارا، این ناو هواپیمابر ظرفیت حمل ۵۰ جنگنده را خواهد داشت که ۲۰ فروند از آن ها روی عرشه و ۳۰ فروند در آشیانه ناو نگهداری خواهند شد.
این ناو می تواند برای پرواز پرنده های مختلفی مورد استفاده قرار گیرد، از جمله جنگنده های «آنکا ۳»، هواگرد نظامی سبک «هورجت»، پهپاد «بیرقدار کیزیلما» و پهپاد «بیرقدار تی بی ۳».
طراحی و ساخت این ناو بر عهده دفتر طراحی پروژه نیروی دریایی ترکیه است؛ نهادی که گرچه تا امروز چندین ناوچه و ناوشکن تولید کرده، اما تجربه ای در حوزه ناو هواپیمابر ندارد.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
