همزمان با تحویل گسترده کشتیهای نو، کاهش تدریجی رشد تقاضا و بازگشت مسیرهای دریای سرخ و کانال سوئز به چرخه عملیاتی، خطوط کشتیرانی کانتینری خود را برای ورود به دورهای تازه از اضافهظرفیت آماده میکنند؛ دورهای که پیامد طبیعی آن، افزایش اسکراپ و بازیافت کشتیهای قدیمی خواهد بود.
کشتیهای قدیمی” src=”https://mana.ir/files/fa/news/1404/11/19/116912_639.jpg” alt=”آمادهباش کشتیرانی کانتینری برای موج جدید بازنشستگی کشتیهای قدیمی” width=”600″ height=”337″/>
به گزارش گروه بینالملل مانا به نقل از لویدزلیست؛ خطوط کشتیرانی کانتینری بهوضوح در حال آمادهسازی برای ورود به دورهای تازه از اضافهظرفیت هستند؛ دورهای که با موج گسترده تحویل کشتیهای نو همزمان شده، در حالی که رشد تقاضا روندی کُندتر به خود گرفته و بازگشت به مسیرهای دریای سرخ و کانال سوئز نیز در حال تحقق است.
این همزمانی میتواند به عدم تعادل میان عرضه و تقاضا منجر شود و فشارهای مستمری را بر نرخهای کرایه حمل وارد کند. در نتیجه، خطوط کشتیرانی با چالشهای جدی در زمینه توجیه اقتصادی بهرهبرداری از کشتیهای قدیمی مواجه خواهند شد؛ کشتیهایی که بهتدریج از چرخه عملیات خارج شده و راهی مسیر بازیافت خواهند شد.
رهبران صنعت چشم به افزایش بازیافت کشتیها دارند
رهبران بزرگ صنعت، از جمله مرسک، پیشبینی میکنند که تعداد کشتیهای قدیمی از سال ۲۰۲۶ بهطور قابل توجهی افزایش یابد و حتی بخشی از کشتیهای با سن کمتر نیز به دلیل بهبود شرایط بازار بازیافت، از ناوگان جهانی خارج شوند. این تحول پس از نزدیک به پنج سال رکود نسبی در حوزه اسقاط کشتیها رخ خواهد داد.
موج بازیافت کشتیها از نیمه دوم ۲۰۲۶ آغاز میشود
پس از یک دوره تقریباً پنجساله با حداقل سطح اسقاط کشتیها، بازیافت بهسرعت به یک موضوع حیاتی در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تبدیل خواهد شد. انتظار میرود این روند در سال ۲۰۲۷ شدت بیشتری بگیرد، چرا که فشارهای نظارتی، هزینههای بالای رعایت مقررات کربنی و کاهش سودآوری، روند اسقاط کشتیهای قدیمی را تسریع خواهد کرد.
چه عواملی این تغییرات را تسریع میکند؟
برآوردها نشان میدهد رشد تقاضا در سالهای پیشرو همچنان در سطحی معتدل باقی بماند، در حالی که کشتیهای جدید با سرعت وارد ناوگان جهانی میشوند. این ترکیب، خطر بروز اضافهظرفیت در صنعت کشتیرانی را افزایش میدهد و میتواند به کاهش نرخهای کرایه منجر شود. همزمان، تشدید الزامات زیستمحیطی و هزینههای مرتبط با رعایت استانداردهای کربنی فشار مضاعفی بر کشتیهای قدیمی وارد کرده و روند بازیافت آنها را تسریع میکند.
در شرایطی که اضافهظرفیت و رشد محدود تقاضا چالشهای تازهای را پیشروی خطوط کشتیرانی قرار داده است، انتظار میرود اسقاط کشتیهای قدیمی در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به یکی از محورهای اصلی تحولات صنعت تبدیل شود. این روند به احتمال زیاد بر نرخهای کرایه و اقتصاد بهرهبرداری از کشتیهای سالخورده اثرگذار خواهد بود و میتواند به تغییراتی اساسی در ساختار رقابتی و اقتصادی صنعت کشتیرانی کانتینری منجر شود.
مترجم: مهسا رسولی
بلاگ خبری مکران آریا دریا
