تین نیوز
بیش از صد سال از مرگ مجلل ترین کشتی جهان، تایتانیک می گذرد و اکنون تحقیقات و بررسی های متخصصان کشتی سازی به ساخت لوکس ترین کشتی مسافربری در جهان با نام نماد دریاها منجر شده است، در این گزارش مشخصات فنی تایتانیک با نماددریاها مقایسه و بررسی شده است.
به گزارش تین نیوز، وقتی در 2 آپریل 1912، کشتی تایتانیک رونمایی شد، بزرگترین و شاید مجلل ترین کشتی جهان بود. این کشتی می توانست بیش از 3300 نفر از جمله خدمه را در خود جای دهد و دارای امکانات مختلفی از جمله استخر و زمین اسکواش بود.
اندازه چشمگیر تایتانیک بسیاری از ثروتمندترین افراد جهان را به خود جذب کرد و در 10 آپریل 1912 اولین سفر خود را آغاز کرد. تنها پنج روز بعد، کشتی پس از برخورد با کوه یخ غرق شد و بیش از 1500 کشته برجای گذاشت.
پس از گذشت بیش از 100 سال از مرگ تایتانیک، سوال مهم اینجاست که کشتی های مسافربری چگونه تکامل یافته اند؟ برای پی بردن به این موضوع، ما آن را در کنار نماد دریاهای رویال کارائیب، که در حال حاضر بزرگترین کشتی تفریحی جهان است، تجسم کرده ایم.
جدول زیر ابعاد هر دو کشتی را فهرست می کند تا درک بهتری از اندازه نسبی تایتانیک ارائه دهد.
کشتی نماد دریاها، در یک کارخانه کشتی سازی در فنلاند و برای خط کشتیرانی رویال کارائیب ساخته شده است، طول آن 365 متر – حدود 1200 فوت – و وزن آن 250800 تن است. 5 برابر بزرگتر از تایتانیک است.
این کشتی آنقدر بزرگ است که می تواند 7600 مسافر و 2350 خدمه را در خود جای دهد و ظرفیت واقعی کشتی در دریا را حدود 10000 نفر می رساند و دارای بزرگترین پارک آبی جهان در دریا است.
یکی از بزرگ ترین تفاوت های این دو کشتی، عرض آنها است. این احتمالاً به دلیل امکانات وسیعی است که در نماد دریاها قرار دارد، که شامل 24 استخر، 22 رستوران، 2 دیوار صخره نوردی، یک پیست اسکیت روی یخ و موارد دیگر است، باشد. نماد دریاها با گنجایش 6680 مسافر، خدمه ای را نیز پشتیبانی می کند که 147 درصد بیشتر است.
نماد دریاها به وضوح از نظر اندازه از تایتانیک پیشی می گیرد، اما تفاوت قابل توجهی در هزینه نیز وجود دارد. وقتی هزینه ها را به دلار امروزی تبدیل کنید، صورت حساب تایتانیک تقریباً 400 میلیون دلار است که کمتر از نیمی از هزینه 1.35 میلیارد دلاری نماد دریاها است.
درس هایی که از یک فاجعه گرفتیم
نبود امکانات و تدارکات ایمنی کافی در افزایش تلفات تایتانیک نقش داشته است. این کشتی در طول سفر خود قایق های نجاتی را حمل می کرد که فقط 33 درصد از کل مسافران و خدمه خود را در خود جای می داد. این در آن زمان قانونی بود، زیرا مقررات تعداد قایق های نجات مورد نیاز کشتی را به جای ظرفیت مسافر بر اساس وزن آن تعیین می کرد.
بدتر از همه، تحقیقات نشان داد که از قایق های نجات تایتانیک با تمام ظرفیت خود استفاده نشده است و مانور برنامه ریزی شده قایق نجات توسط کاپیتان کشتی لغو شده است. این کمبودها، در میان سایر موارد، راه را برای بهبودهای متعدد در مقررات ایمنی دریایی هموار کرد.
اینها شامل ایجاد کنوانسیون بین المللی برای ایمنی جان در دریا (SOLAS) در سال 1914 است که تا به امروز نیز معتبر است. SOLAS که به عنوان مهمترین معاهده بین المللی در مورد ایمنی کشتی ها در نظر گرفته می شود، بارها به روز شده است و توسط 164 ایالت دنبال می شود که با هم پرچم 99 درصد کشتی های تجاری (بر اساس تناژ ناخالص) در دریاهای آزاد امروزی را دارند.
