وی ادامه داد: تعداد کشتی ها ثابت بوده و در شرایطی که زمان سفر کشتی طولانی می شود، بار متراکم خواهد شد و کشتی که قرار بود در مدت زمان دو ماه در رفت و برگشت از بندر شانگهای به اروپا بار حمل کند الان این مدت زمان برای این کشتی برای حمل همین کالا در این مسیر به سه ماه رسیده است و یک ماه بار در این کشتی می ماند.
عضو هیئت مدیره کانون موسسات حمل ونقل ایران افزود: در این شرایط این کشتی باید دماغه امید نیک را طی کند که مسافت آن طولانی تر خواهد شد و قاعدتا سخت بیشتری مصرف می کند و در این مدت دستمزد بیشتری باید به پرسنل بپردازد. هزینه اجاره کشتی در این مدت زمان هم این مبالغ اضافه می شود و در نتیجه کرایه حمل بار افزایش پیدا می کند.
دانشمند درباره مسیر جایگزین دریای سرخ که بتوان از آن مسیر افزایش هزینه های حمل بار را کنترل کرد، گفت: هیچ مسیر جایگزینی وجود ندارد، در دریای سرخ کانال سوئز به مدیترانه منتهی می شود و اگر تردد از دریی سرخ نباشد و نتوانیم از کانال سوئز عبور کنیم که به مدیترانه برسیم، کشتی ها ناچار می شوند که آفریقا را دور بزنند و هیچ راه حل دیگری وجود ندارد، جز اینکه کشتی ها آفریقا را دور بزنند و از جبل الطارق به مدیترانه برسند.
وی خاطرنشان کرد: دو سال گذشته هم که کانال سوئز به دلیل انحراف یک کشتی مسدود شده بود باز هم از دماغه امید نیک استقبال نشد و از آنجایی که کانال سوئز سریعا باز شد و مشکل فنی بود آثار آن را کمتر در بازارها دیدیم اما آثار جنگ حال حاضر در دریای سرخ به این سادگی ها قابل پیش بینی نیست و نمی دانیم این تنش چه زمانی به پایان می رسد.
عضو هیئت مدیره کانون موسسات حمل ونقل ایران ادامه داد: از آنجایی که صاحبان بار، کالای به فروش رسیده را به خریدار برسانند، این افزایش هزینه را به خریدار تحمیل می کنند و در نهایت ترددها از مسیر دماغه امید نیک انجام می شود.
دانشمند درباره اثرگذاری این اتفاق بر ایران اظهار داشت: کالاهای صادراتی مانند محصولات پتروشیمی که سهم حدود 20 میلیارد دلاری در صادرات ایران را دارد و عمدتا مسیر آنها اروپا است، از این موضوع اثرپذیر هستند و البته کالاهایی که از چین به ایران می رسند کمتر اثر می پذیرند اما آثار غیر مستقیم این است که به دلیل طول مسافت تردد کشتی ها افزایش و تعداد کشتی های موجود برای حمل بار کاهش یافته است. بنابراین کرایه حمل کالا در حوزه خلیج فارس هم از این موضوع اثر می پذیرد.
وی تاکید کرد: با تغییر مسیر کشتی ها مدت حمل بار در برخی از موارد از 15 روز به 30 روز رسیده و شرکت های کشتیرانی هم از این افزایش کرایه حمل سود نمی کنند چراکه هزینه های کشتیرانی هم افزایش پیدا کرده است.
