ناو هواپیمابر هسته ای یواس اس جرالد آر. فورد (CVN‑78) به عنوان پیشرفته ترین و گران ترین کشتی جنگی تاریخ بشر شناخته می شود؛ پروژه ای ۱۳ میلیارد دلاری که قرار بود الگوی نسل آینده ناوهای جنگی آمریکا باشد. ناوی مجهز به منجنیق های الکترومغناطیسی، اتوماسیون گسترده، کاهش نیاز به نیروی انسانی و سامانه هایی که از نظر تئوریک هم کارآمدترند و هم هزینه های عملیاتی را در بلندمدت کاهش می دهند.
به گزارش تین نیوز به نقل از زومیت، این ناو که در دوران دولت ترامپ به عنوان ستون فقرات قدرت دریایی آمریکا معرفی می شد، هشت ماه پیش پایگاه نورفولک را به منظور پشتیبانی از عملیات دستگیری نیکلاس مادورو و رهگیری نفتکش های مرتبط با ونزوئلا ترک کرد. مأموریتی که حالا احتمال دارد به ۱۱ ماه حضور مداوم در دریا برسد و رکوردی بی سابقه در تاریخ ناوگان دریایی آمریکا ثبت کند.
با این حال، در پشت مأموریت های حساس و در طبقات زیرین عرشه ای که مملو از پیشرفته ترین جنگنده هاست، بحرانی جریان دارد که نه موشکی است و نه هسته ای؛ بحرانی کاملاً روزمره اما فلج کننده. ازکارافتادن مداوم و زنجیره ای سیستم فاضلاب و توالت ها، زندگی روزانه ۴۶۰۰ نفر از خدمه این ناو را به شدت مختل کرده است.
فناوری کشتی های تفریحی در میدان نبرد
نیروی دریایی آمریکا با هدف کاهش مصرف آب شیرین در مأموریت های طولانی، تصمیم گرفت سیستم دفع فاضلاب ناو فورد را با الگوبرداری از کشتی های کروز مسافربری طراحی کند. در این سیستم که VCHT نام دارد، به جای استفاده از حجم بالای آب برای انتقال پسماند، از مکش خلأ و اختلاف فشار استفاده می شود تا زباله های انسانی از طریق شبکه ای از لوله های بسیار باریک به مخازن مرکزی در اعماق ناو منتقل شوند؛ جایی که پس از تصفیه، به دریا بازگردانده می شوند.
این فناوری در کشتی های تفریحی مزایای قابل توجهی دارد، اما نسخه نظامی شده ای که روی ناو فورد نصب شده، به مراتب پیچیده تر و حساس تر است. صدها توالت و حدود ۴۰۰ کیلومتر لوله کشی در چندین طبقه و زون مجزا توزیع شده اند و کل سیستم به صورت بسته طراحی شده است؛ به گونه ای که حفظ فشار منفی پایدار در تقریباً تمام نقاط آن ضروری است.
یک خرابی کوچک، یک منطقه فلج
از نظر فنی، سیستم فاضلاب ناو فورد به ۱۰ منطقه کاملاً مجزا تقسیم شده است و تمام توالت های هر منطقه به یک سامانه خلأ مرکزی متصل اند. مشکل از جایی آغاز می شود که اگر تنها یکی از این مناطق، به دلیل گرفتگی لوله یا خرابی شیر کنترل در پشت یکی از ۶۵۰ توالت ناو، فشار مکش خود را از دست بدهد، تمام توالت های آن منطقه به طور هم زمان از کار می افتند.
این وضعیت با یک تصمیم طراحی دیگر تشدید شده است. ناو فورد نخستین ناو هواپیمابری است که به دستشویی های بدون تفکیک جنسیتی مجهز شده و در آن، دستشویی های مردانه حذف شده اند. منتقدان می گویند در شرایطی که کمتر از ۱۸ درصد خدمه زن هستند، جایگزینی دستشویی های مردانه با توالت های فرنگی کامل، هم فضای بیشتری اشغال کرده و هم فشار مصرفی بالاتری به سیستم مکش وارد کرده است.
وقتی سیستم می خوابد، هیچ جایگزینی نیست
در زمان قطعی سیستم، که طبق ایمیل های داخلی گاهی از نیم ساعت تا دو ساعت یا حتی بیشتر طول می کشد، هیچ راهکار پشتیبانی در نظر گرفته نشده است. نه توالت سیار وجود دارد و نه تجهیزات اضطراری دفع زباله انسانی. در نتیجه، خدمه مجبور می شوند در طبقات و مناطق مختلف ناو به دنبال یک دستشویی سالم بگردند؛ وضعیتی که برای یک شناور عملیاتی، بسیار فرساینده و غیرقابل قبول است.
ایمیل های فاش شده و تکنسین هایی که ۱۹ ساعت کار می کنند
حدود یک ماه پیش، NPR با استفاده از قانون آزادی اطلاعات به ایمیل های داخلی ناو دست یافت که تصویری روشن از ابعاد این بحران ارائه می دهند. براساس این اسناد، از ژوئن ۲۰۲۳ تاکنون، تقریباً هر روزی که خدمه روی ناو حضور داشته اند، تماسی برای اعزام نیرو جهت رفع گرفتگی یا تعمیر سیستم ثبت شده است.
در یکی از ایمیل های ارسال شده در ۱۸ مارس ۲۰۲۵، تنها در بازه ای چهارروزه به ۲۰۵ مورد خرابی اشاره شده و تصریح شده است که تکنسین های مسئول نگهداری سیستم فاضلاب، روزانه تا ۱۹ ساعت کار می کنند تا صرفاً بتوانند وضعیت را کنترل کنند.
رسوبات کلسیمی و اسیدشویی های ۴۰۰ هزار دلاری
یکی از پرهزینه ترین مشکلات، رسوبات کلسیمی و شیمیایی است که به مرور زمان دیواره لوله های باریک را می پوشاند و قطر آن ها را کاهش می دهد. دیوان محاسبات آمریکا اعلام کرده که نیروی دریایی برای مقابله با این مشکل، ناچار به اسیدشویی منظم کل شبکه فاضلاب در طول عمر ناو است؛ فرایندی که هر بار حدود ۴۰۰ هزار دلار هزینه دارد و فقط در تأسیسات ساحلی قابل انجام است.
با توجه به حضور چندماهه ناو در مأموریت فعلی، مشخص نیست آخرین اسیدشویی چه زمانی انجام شده و وضعیت فعلی لوله ها در چه شرایطی قرار دارد.
بحرانی با سابقه ای قدیمی
ناو فورد نخستین قربانی این سیستم نیست. یک دهه قبل، ناو جورج اچ. دبلیو. بوش نیز با همین سیستم دچار بحرانی مشابه شد و در سال ۲۰۱۱، در دو مقطع جداگانه، تمام توالت های آن به طور هم زمان از کار افتادند. در آن زمان، ملوانان برای رفع نیازهای اولیه خود به روش های غیرمعمول متوسل شدند و گزارش هایی از بروز مشکلات سلامتی، به ویژه در میان ملوانان زن، ثبت شد.
با وجود این سابقه، دیوان محاسبات آمریکا در گزارشی رسمی در سال ۲۰۲۰ هشدار داده بود که توالت های طراحی شده برای ناو فورد بیش ازحد کوچک و ناکارآمد هستند و می توانند به یک معضل سیستماتیک تبدیل شوند.
راه حل موقت، شاید تا ۱۰ سال دیگر
در نهایت، خدمه ناو فورد برای یافتن راه حل به کارخانه کشتی سازی نیوپورت نیوز، تنها سازنده ناوهای کلاس فورد، متوسل شده اند. پاسخ این کارخانه صریح بوده است: در شرایط فعلی تنها می توان راه حل های موقتی ارائه داد تا سیستم تا حدی قابل استفاده بماند؛ طراحی مجدد کامل ممکن است تا ۱۰ سال دیگر و پس از تخصیص بودجه جدید انجام شود.
ناو فورد قرار است پس از پایان مأموریت فعلی برای تعمیرات اساسی به ویرجینیا بازگردد، اما سرنوشت یکی از ابتدایی ترین نیازهای انسانی در پیشرفته ترین ناو جنگی جهان، همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد.
بلاگ خبری مکران آریا دریا
